( 1 ) 2 - حفص از زيد بن علىّ بن الحسين عليه السّلام از امير مؤمنان على عليه السّلام روايت كرده است كه : چون روز قيامت فرا رسد ، خداوند باد بد بويى بفرستد كه اهل محشر چنان از بوى گند آن ناراحت شوند كه راه نفس را بر آنان بگيرد ( و احساس خفگى كنند ) ، آنگاه سروشى ندا در دهد كه : آيا مىدانيد اين بادى كه شما را مىآزارد ، از كجاست ؟ ! پاسخ مىدهند : نمىدانيم ، امّا ما را بسيار آزرده است ، به آنان گفته مىشود : اين باد گند از شرمگاه زناكارانى است كه پيش از آنكه توبه كنند ، مرده‌اند ، پس بر آنان لعنت كنيد كه خداوند آنان را لعنت كرده است . پس كسى از اهل محشر نماند جز اينكه گويند : پروردگارا ! زناكاران را مورد لعن و نفرين خود قرار ده . ( 2 ) 3 - صباح بن سيابه نقل كرده است كه در خدمت حضرت امام صادق عليه السّلام بودم كه از او پرسيدند : آيا ممكن است زناكار به هنگام زنا ، ايمان داشته باشد ؟ ! فرمود : نه ! هنگامى كه به اين كار زشت سرگرم است ، ايمان از او گرفته مىشود ، و زمانى كه از